“หุ่นยนต์กู้ภัย”ในสนามแข่งถึงปฏิบัติการช่วยชีวิตจริง

       นวัตกรรมที่บวกกับจินตนาการ อย่าง “หุ่นยนต์” นับว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ผู้คนทั่วโลก ต่างเฝ้าติดตาม โดยเฉพาะหลังจากที่เยาวชนไทยได้สร้างชื่อเสียงให้แก่ประเทศคว้าแชมป์หุ่นยนต์กู้ภัยเวที World robocup rescue ถึง4 ปีซ้อน ความสนใจต่อวงการหุ่นยนต์กู้ภัยก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น
       

       ตามความเข้าใจของคนส่วนใหญ่ หุ่นยนต์กู้ภัย คือ หุ่นยนต์ที่จะต้องสามารถช่วยชีวิตคนในซากตึกได้ ซึ่งนาทีนี้จากการทดสอบสมรรถนะบนสนามแข่ง “Thailand robot rescue 2009”ที่ผ่านมา ความสามารถของเด็กไทยสามารถพัฒนาหุ่นยนต์ที่มีศักยภาพช่วยเหลือผู้ประสบภัยได้จริงแล้ว
       

       “บุ้ค –วรทิต อ่อนประเสริฐ”หัวหน้าทีม Bart Lab Rescue ซึ่งเพิ่งได้รับรางวัลแชมป์หุ่นยนต์กู้ภัยประเทศไทยประจำปี 2009มาหมาดๆ บอกเล่าว่า ขณะนี้หุ่นยนต์สามารถทำงานกู้ภัยใต้ซากตึกถล่มได้อย่างชาญฉลาด จากสมรรถนะของหุ่นยนต์ 3 ตัว ซึ่งถือเป็นนวัตกรรมล่าสุด ที่ถูกเตรียมไว้สำหรับไปแข่งระดับโลก ประกอบด้วย Teleop 3 Teleop 4 และ Aotonomous Alpha
        ทั้ง 3 ตัวเป็นหุ่นยนต์ ระบบmanual และ อัตโนมัติ มีความสามารถเดินในผิวไม่เรียบ ไต่ระดับความลาดชัน เข้าไปตรวจวัดอุณหภูมิและก๊าซคาร์บอนไดออกไซต์ สำรวจหาเหยื่อที่ติดอยู่ และยังติดตั้งกล้องบริเวณแขนกลช่วยเดินทางไว้สำหรับสำรวจผู้ประสบภัยในพื้นที่แคบ ซึ่งลักษณะทำงานของหุ่นยนต์ จะรายงานผล ผ่านสัญญาณ wireless ส่งข้อมูลไป-กลับด้วยคอมพิวเตอร์ และควบคุมด้วยผู้เชี่ยวชาญเพื่อนำมาประสานงานกับหน่วยกู้ภัยอีกครั้ง

       “หุ่นยนต์สามารถทำงานเข้าตึกจริงๆ ได้แล้ว โดยหากหน่วยกู้ภัยจะนำไปใช้ก็จะช่วยอำนวยความสะดวกในด้านการเข้าไปสำรวจล่วงหน้า ด้วยวิธีการหย่อนเครื่องลงในโพรงของซากตึกและตัวเครื่องก็จะเดินไปในซากปรักหักพัง และหาพิกัดของเหยื่อ ตรวจจับอุณหภูมิ และหาก๊าซคาร์บอนไดอ็อกไซด์ จากนั้น laser scanner ก็จะทำหน้าที่สำรวจสภาพแวดล้อม และวัดระยะจากตัวหุ่นยนต์ไปสู่ขอบกำแพงหรือแผงกั้นเพื่อตรวจสอบเส้นทางในการเข้าช่วยเหลือ”
       
       บุ้ค เปิดเผยถึงเทคนิคของหุ่นยนต์ต่อไปอีกว่า หลังจากหุ่นยนต์สำรวจเส้นทางแล้ว โปรแกรมก็จะวาดแผนที่ออกเป็นพิมพ์เขียวในเวลาจำกัด และส่งข้อมูลผ่านสัญญาณ wireless สู่การวางแผนและประกอบการตัดสินใจเข้าเสี่ยงชีวิตช่วยเหลือเหยื่อ ซึ่งทั้งหมดทำด้วยความรวดเร็วและความปลอดภัยมากยิ่งขึ้น
       

       บุ้ค บอกต่ออีกว่า ขณะนี้ตนและทีมงานมุ่งมั่นพยายามที่จะทำให้หุ่นยนต์มีความละเอียดแม่นยำเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมเพื่อให้สามารถรายงานผลได้อย่างไม่มีความผิดพลาดและชัดเจนขึ้น โดยจะใช้ทั้งความรู้ของสมาชิกในทีมแบ่งตามความถนัด ทั้งสาขาคอมพิวเตอร์ สาขาไฟฟ้า สาขาเครื่องกลบูรณาการเข้าด้วยกัน
       “การออกแบบโครงสร้างและวงจรต่างๆ ได้พัฒนาเพื่อรองรับการใช้งานจริงมากที่สุด แต่หากจะใช้งานได้สมบูรณ์แบบ ก็ต้องมีเทคโนโลยีกันน้ำ ตัดวงจรขณะที่หุ่นยนต์เดินไปพบน้ำ หากสำเร็จก็จะทำให้พร้อมใช้มากขึ้น แต่กว่าจะก้าวไปถึงจุดนั้นก็ต้องมีคนสนับสนุนมากกว่านี้ เพราะอุปกรณ์และวงจรเทคนิคต่างๆ ในประเทศหาได้ยาก ชิ้นส่วนที่ใช้ส่วนมากเป็นของมือสอง และคุณภาพอยู่ในระดับคลองถม ลักษณะหุ่นยนต์เลยยังไม่เสถียร ขณะที่ประเทศไทยยังมีงานวิจัยเกี่ยวกับหุ่นยนต์ไม่มากนัก เราจึงต้องพึ่งงานวิจัยจากต่างประเทศในการพัฒนาหุ่นยนต์”

       เช่นเดียวกันกับ ทีม IRap Pro ทีมรุ่นพี่แชมป์เก่าที่ต้องกลับไปป้องกันแชมป์อีกครั้ง“โจ้ก-ธีรวัฒน์ เบ็ญจวิไลกุล” นักศึกษาระดับปริญญาโท มหาวิทยาลัยพระจอมเกล้าพระนครเหนือ สมาชิกทีมดังกล่าวเล่าว่าได้กำลังเร่งสร้างหุ่นยนต์ตัวใหม่ในรูปแบบที่ฉีกตัวเองออกจากความสามารถเดิมในฐานะเจ้าสนาม จึงจำเป็นจะต้องหาข้อมูลรองรับจำนวนมากและเสมือนจริงให้มากที่สุด
       
       “เราเปิดตัวเองเป็นแหล่งความรู้ให้กับน้องๆและคนอื่นๆ ตอนนี้เขาทำตามแบบได้หมดแล้ว จึงจำเป็นต้องหาความรู้ใหม่ๆ โดยเปลี่ยนจากประกอบหุ่นยนต์แบบลองผิดลองถูก มาใช้หลักการแบบงานวิจัยที่จะต้องมีเหตุและผลมีวิธีคิดและทฤษฎีต่างๆที่จะทำให้การทำงานของหุ่นยนต์มีความเสถียรมากขึ้น

       โจ้ก บอกอีกว่า สำหรับคุณสมบัติใหม่ของเจ้าหุ่นยนต์ที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อนี้จะสามารถขนย้ายวัตถุโดยใช้ระบบสายพาน สามารถเดินทางลาดชัน 5 องศาเพิ่มขึ้น ซึ่งตอนนี้กำลังเร่งหาเซนเซอร์กล้องวัดอุณหภูมิ และค้นหาความลงตัวที่จะต้องสามารถทำงานได้เพียงปุ่มเดียว
       
       “หลังจากทำให้หุ่นยนต์มีเทคนิคต่างๆ สามารถดูแลผู้บาดเจ็บขั้นต้นได้ เช่น ส่งน้ำให้เหยื่อได้ หรือส่งยาให้ผู้ป่วย ตอนนี้เราก็อยากจะทำให้มีน้ำหนักเบาขึ้นด้วย โดยหากเอาหุ่นยนต์ตัวใหม่ไปแข่งได้สำเร็จ ทีนี้ด้านการใช้งานจริง ก็จะสามารถแบกใส่เป้ไปกู้ภัยหรือดัดแปลงไปตรวจจับวัตถุระเบิดช่วยภาคใต้ได้อย่างไม่ยาก ก่อนที่จะต่อยอดเป็นการขนย้ายผู้ป่วยด้วยหุ่นยนต์เอง”โจ้กสรุป

       อย่างไรก็ตาม ผศ.ดร.จักกฤษณ์ ศุทธากรณ์ นายกสมาคมวิชาการหุ่นยนต์แห่งประเทศไทย กล่าวสรุปว่า แม้จะสามารถพัฒนาหุ่นยนต์จนช่วยเหลือเหยื่อในสถานการณ์จริงได้ แต่ก็ต้องอาศัยงบประมาณและโอกาส เพื่อให้หุ่นยนต์มีความคงทนในการใช้งาน และต้องพร้อมสำหรับการทำหุ่นยนต์ตัวใหม่ทดแทนกรณีหุ่นยนต์ที่ออกไปปฏิบัติงานพังหรือถูกทำลายลง ซึ่งทั้งหมดเป็นการตอบโจทย์การแข่งขันหุ่นยนต์ที่ผ่านมา และสามารถช่วยประเทศชาติได้อย่างแท้จริง.

แหล่งที่มาของ หนังสือพิมพ์ผู้จัดการ